Bacchu Bhau in front of Matralaya

बच्चू कडू .... जगावेगळा आमदार....
ओमप्रकाश कडू उर्फ बच्चू कडू अपक्ष आमदार आहेत आमदार म्हटल्यावर कडक इस्त्रीचे पांढरे कपडे, बोटात अंगठ्या, फिरायला मोठ्या गाड्या असं चित्रं उभं राहतं. पण बच्चू कडूंकडे असं काहीच नाही. ते प्रहार युवा संघटनेचे संस्थापक अध्यक्ष आहेत, यां माध्यमातून युवकांचे संघटण करुन त्यांनी स्थानिक प्रश्न आक्रमकपणे समोर आणले आहेत.
बच्चू कडू त्यांच्या अनोख्या आंदोलनांसाठी महाराष्ट्रात प्रसिद्ध आहेत . पत्रं पाठवून निदर्शनं करून किंवा उपोषणं करून प्रश्नाकडे लक्ष वेधलं जात नाही हे लक्षात आल्यावर अभिनव आंदोलनं सुरू केली. कधी सगळे केस भादरून घेतले. कधी जमिनीत स्वतःला गाडून घेतलं. कधी कांद्याचा वर्षाव केला. कधी तहसील कार्यालयाला टाळं मारून कर्मचा-यांना कोंडलं. आश्वासनं न पाळणा-या मंत्र्यांच्या गाडयांवर काळ्या रंगाचे पट्टे मारले. कधी ऑफिसांमधे साप सोडले. शाळेत न शिकवता खासगी क्लासेसमधेच शिकवणा-या शिक्षकांच्या कानाला धरून ओढणारं च्याऊ माऊ आंदोलन ही कल्पकतेची कमाल होती. पाण्याच्या टाकीवर चढून उडी मारण्याचा इशारा देणारं शोले आंदोलन तर खूपच गाजलं.. अंगात शर्ट न घालता विधानसभेच्या सभागृहात जाऊन लक्ष वेधून घेतलं. संडास बनवण्यात भ्रष्टाचार झाला होता. त्यासाठी सरकारच्या पंचायत राज समितीला सडलेले संडासाचा पॉट देण्यात मागंपुढं पाहिलं नाही. राहुल गांधी विदर्भात येऊन कलावतीला घर बांधून देतात. म्हणून थेट अमेठीत जाऊन तिथल्या एका गरजू बाईला घर बांधून दिले.
सरकारी अधिकारी आपल्या खुर्चीवर कधीच नसतात, हा आपल्या सगळ्यांचा अनुभव. मग बच्चूभाऊनी त्यांचा रिकाम्या खुर्च्यांचा लिलाव करायला सुरुवात केली. वर लिलाव करून मिळालेला पैसा सरकारी खजिन्यातही जमा केला, सरकारी अधिका-यांचे धाबे दणाणले. जेवायला जातानाही अधिकारी कधी येणार याचे निरोप शेजारच्या खुर्चीवाल्याकडे द्यायला लागले.
आमदारांना गाडीसाठी बिनव्याजी कर्ज मिळतं. त्यांनी गाडी घेतली. विकली आणि त्यातून अम्ब्युलन्स घेतली ,रुग्णांची सेवा सुरू केली. बच्चू आणि त्याचे मित्र अडल्यानडल्याला मुंबईला घेऊन जाण्याची सगळी जबाबदारी घेतात . मोतिबिंदू पासून ब्रेन ट्युमरपर्यंत ऑपरेशन झाली. केईएम, जेजे, सेंट जॉर्ज, कामा, नायर अशी हॉस्पिटल दुसरं घरच बनली. कधी हिंदुजासारखे खासगी हॉस्पिटलवाले नडू लागले तर आंदोलनही केली. प्रहार आरोग्य समिती उभी राहिली. फक्त रुग्णांसाठीच नाही तर मुंबईत आलेल्या त्यांच्या नातेवाईकांनाही आधार दिला. नायरमधे तर आज नातेवाईकांसाठी शिध्याचीही व्यवस्था करून द्यायला सुरुवात झालीय. आजवर छोटी मोठी अशी चार हजार ऑपरेशन बच्चू कडूंच्या प्रयत्नांनी झालीत.
बहिरम हे विदर्भातलं एक मोठं तीर्थक्षेत्रं. येथील यात्रा वर्षानुवर्षं ओळखली जायची ती तमाशांमुळं. इथले तंबू वेश्याव्यवसायाचे अड्डेच बनले होते. अशा नादांना लागून अनेक घरादारांची राखरांगोळी झाली. आमदार बच्चू कडूंनी याविरुद्ध दंड थोपटले.आपली सगळी ताकद पणाला लावत कडूंच्या प्रहार संघटनेने इथल्या तमाशाच्या राहुट्या बंद करायला लावल्या.
आता गेले काही वर्षं बहिरम यात्रेत प्रहार बहिरम यात्रा महोत्सव साजरा होतो.
आजही लावणी तिथे साजरी होते. राज्यभरातून नावाजलेले कलावंत आपली कला सादर करतात. तिथे आता बचतगटाच्या महिलांची प्रशिक्षण शिबिरं होतात. शेती आणि पशुपालनासाठी मार्गदर्शन होतं. कधी तिथे शहिद भगतसिंहांचे नातेवाईक तर कधी महात्मा गांधीचं पणतू तुषार गांधी येऊन तरुणांना मार्गदर्शन करतात. तिथे कुस्तीचे फड रंगतात आणि कीर्तनातून समाजप्रबोधनही होतं.
प्रजासत्ताक दिनाच्या निमित्ताने तिथे मोठ्या रॅली आयोजित केल्या जातात.
शासकीय यात्रासारखा अभिनव उपक्रमही तिथे आता यशस्वी होतो. तालुकापातळीवरचे सगळे महत्त्वाचे अधिकारी या यात्रेत काही दिवस हजर राहतात. वीस पंचवीस ट्रक भरून सगळी कागदपत्रं एकत्र होतात. गोरगरिबांच्या गा-हाण्यांवर लगेच कारवाई केली जाते. वर्षानुवर्षं रखडलेली गोरगरिबांची कामं अर्ध्या तासात पूर्ण होतात. एकाच ठिकाणी चौदा खात्यांमधली सात हजार कामं संपवण्याचा विक्रम इथे घडलाय. शेकडो वर्षं चाललेल्या अशा एखाद्या परंपरेला नवं वळण लावणं सोपं काम नाही.
लग्न केलं तेही गांधी जयंतीच्या मुहूर्तावर. होणारा खर्च टाळून दोन हजार अपंगांना मदत केली. गळ्यात हार घातले नाहीत, तर तिरंगा झेंडा एकमेकांना दिला. मंत्र मंगलाष्टक गायली गेली नाहीत. तर वंदे मातरम आणि राष्ट्रगीताच्या सुरावटीत लग्न लागलं.
विधानसभेतही अनेकदा चांगली भाषणं केली. विदर्भातले अनेक दुर्लक्षित विषय चव्हाट्यावर आणले. नक्षलवाद्यांनी सर्वसामान्यांना मारण्यापेक्षा आपल्यासारख्या पुढा-यांनाच गोळ्या घालायला हव्यात, असं थेट विधानसभेत सांगून सगळ्यांना अचंबित केलं. पण यांचा आवाज सगळ्या महाराष्ट्रातल्या लोकांपर्यंत फारसा कधी पोहोचल